طراحی و تجربه کاربری واقعیت مجازی طراحی و تجربه کاربری واقعیت مجازی

طراحی و تجربه کاربری واقعیت مجازی

طراحی سایت زمان مطالعه : ~ 11 دقیقه 27 آبان 1399

صنعت فناوری به طور مداوم در تلاش است روند تعامل با محصولات دیجیتال را ساده کند. در آینده ای نه چندان دور، ما رابط های کاربری طبیعی خواهیم داشت. رابط هایی که تعامل مستقیم و مطابق با رفتار "طبیعی" ما را خواهند داشت. واقعیت مجازی یا VR) virtual reality) کمک زیادی به این جنبش می کند. گوگل، فیس بوک، مایکروسافت و اپل میلیارد ها میلیارد دلار در توسعه فن آوری های واقعیت مجازی سرمایه گذاری می کنند. واقعیت مجازی و واقعیت افزوده (VR و AR) دو فناوری هستند که بسیاری از طراحان آنها را آینده تعاملات می دانند، اما واقعیت مجازی پتانسیل بسیار بیشتری دارد. کارشناسان صنعت بر این باورند که واقعیت مجازی تغییرات چشمگیرتری را نسبت به ظهور تلفن همراه در جامعه ما ایجاد خواهد کرد. طراحان باید برای آن لحظه آماده باشند، این مقاله یک راهنمای سریع برای طراحی واقعیت مجازی UX است.

واقعیت مجازی

افراد و پلتفرمی را که برای آنها طراحی کرده اید را درک کنید

مهم نیست که شما چه محصولی را طراحی می کنید، همیشه باید با درک افرادی که از آن استفاده می کنند شروع کنید. کاربران هدف شما چه کسانی هستند؟ آنها با استفاده از برنامه واقعیت مجازی شما می خواهند به چه اهدافی برسند؟ درباره مخاطب مورد نظر خود تحقیق کنید ، بفهمید که هنگام تجربه VR با چه مشکلی روبرو می شوند و سپس شخصیت های کاربر و جریان های تعامل را براساس آن اطلاعات ایجاد کنید.

امروزه وقتی نوبت به سیستم عامل های واقعیت مجازی می رسد، طیف وسیعی از دستگاه ها در بازار موجود است. از یک کارت بسیار ارزان که فقط یک دکمه در کنار دستگاه برای کلیک کردن روی اهداف دارد تا HTC Vive Pro  پیشرفته که دارای کنترل کننده های دستی طبیعی است. هر پلتفرم دارای قابلیت های منحصر به فردی است و لازم است قبل از شروع طراحی واقعیت مجازی ، قابلیت های پلتفرم را نیز در نظر بگیرید.

روند تعامل را تجسم کنید

طراحی تجربه واقعیت مجازی تفاوت چندانی با روند طراحی یک محصول وب یا تلفن همراه ندارد. ما هنوز باید درک کنیم که کاربران ما چه کسانی هستند و چگونه با محصول ما تعامل برقرار می کنند. در مقایسه با برنامه ها یا وب سایت های تلفن همراه سنتی، تجربه واقعیت مجازی نیاز به مشارکت کاربر فعال تر در روند تعامل دارد. کاربر کمتر نظاره گر است و بیشتر به یک شرکت کننده فعال شباهت دارد.
می توان طراحی واقعیت مجازی تجربه کاربری در اتومبیل را ایجاد کرد. در یک محیط واقعیت مجازی، کاربران "مسافر" نیستند ، "راننده" هستند. آنها باید کنترل کامل حرکت خود در داخل محیط واقعیت مجازی را داشته باشند و بتوانند آنچه که می خواهند ببینند را پیش بینی کنند.

اگر فقط در آغاز مراحل طراحی هستید، توصیه نمی شود که فرایند تعامل را با استفاده از نرم افزار نمونه سازی دیجیتال شروع کنید. وقتی صحبت از طراحی واقعیت مجازی می شود، ایجاد نمونه های واقعیت مجازی با کیفیت بالا می تواند زمانبر باشد. به طور کلی، ایجاد نمونه های اولیه با کیفیت بالا می تواند هزینه های سه بعدی بیشتر از 2D داشته باشد. بنابراین، سعی کنید ایده های خود را ابتدا روی کاغذ بیاورید.

فضای واقعیت مجازی را برای کاربران راحت کنید

هنگام حضور کاربر روی طراحی واقعیت مجازی UX، باید توانایی افرادی را که از محصول VR استفاده می کنند، در نظر بگیرید. ابتدا باید مدت زمان جلسه کاربر را در نظر بگیرید. این یک واقعیت کاملاً تحقیق شده است که جلسات واقعیت مجازی نباید بیشتر از 20-30 دقیقه باشد زیرا افراد پس از آن مدت زمان شروع به از دست دادن تمرکز می کنند. اگر تجربه شما به جلسات طولانی تر احتیاج دارد ، به کاربران اجازه دهید پیشرفت فعلی خود را ذخیره کرده و در همان نقطه ای که متوقف شده اند ، دوباره با تجربه کاربری درگیر شوند.

دوم ، درک مقیاس، هنگام طراحی در VR ضروری است. در دنیای واقعی، مردم به راحتی می توانند در فضاهای کوچک یا بزرگ ناراحت شوند. اگر فضای واقعیت مجازی را خیلی بزرگ طراحی کنید، ممکن است کاربران گم شوند. اما اگر فضا را خیلی کوچک طراحی کنید ، ممکن است کاربران احساس کلاستروفوبیک (نوعی اختلال اضطراب است که در آن فرد با قرار گرفتن در محیطی بسته، وحشت زده می شود) کنند.

همیشه ردیابی سر را حفظ کنید

ردیابی سر اشیا را در فضای مجازی قادر می سازد تا موقعیت های ثابت را بدون توجه به حرکت کاربر توسط سر خود حفظ کنند. ردیابی سر یکی از عناصر اساسی در ایجاد درک از دنیای مجازی است که شما را احاطه میکند. وقتی افراد در فضای VR هستند، هرگز ردیابی موقعیت سر کاربر را متوقف نکنید. حتی یک مکث کوتاه در ردیابی سر می تواند حس غوطه وری را از بین ببرد.

شرایط سخت افزاری یا نرم افزاری را که باعث می شود ناخواسته ردیابی سر مسدود شود را از بین ببرید. این لحظات معمولاً هنگام بارگیری صحنه جدید یا ارائه تعداد زیادی از اشیا سه بعدی رخ می دهد. دستورالعمل های طراحی Google VR توصیه می کنند قبل از از دست دادن ردیابی و حفظ بازخورد صوتی ، صفحه را به رنگ سیاه در آورید تا به کاربر سیگنال نشان دهد که برنامه همچنان در حال اجرا هستند.

طراحی واقعیت مجازی

از بیماری حرکتی جلوگیری کنید

بیماری حرکتی اختلالی است که در نتیجه اختلاف نظر بین حرکت درک شده بینایی و حس حرکت سیستم دهلیزی ایجاد می شود. بسیاری از مسافران اتومبیل اگر در حین حرکت از پنجره های خودرو به بیرون نگاه نکنند ، احساس بیماری حرکت می کنند.
بیماری حرکتی یک مشکل جدی در طراحی واقعیت مجازی است. واقعیت مجازی می تواند مغز شما را به راحتی ثابت کند زیرا بدن شما ثابت است، اما شما در حال مشاهده محیطی هستید که در حال حرکت است. در نتیجه ، احتمال عدم تطابق بین نشانه های حرکتی فیزیکی و بصری وجود دارد. بیماری حرکتی در واقعیت مجازی می تواند منجر به خستگی ، سردرد و ناراحتی عمومی شود.

در اینجا چند کار وجود دارد که می توانید برای جلوگیری از بیماری حرکتی انجام دهید:

  • نقاط مرجع ثابت را در محیط کاربر بگنجانید. نقاط مرجع ثابت (که به عنوان فریم های استراحت نیز شناخته می شوند) با اجازه دادن به کاربران برای تمرکز بر روی آنها ، ثبات چشم را حفظ می کنند. در بسیاری از موارد ، می توانید یک خط افق طراحی کنید که هنگام حرکت در اختیار کاربران باشد.
  • از سرعت ثابت استفاده کنید. با نگه داشتن کاربر با سرعت ثابت هنگام حرکت کاربر در داخل برنامه ، تجربه راحت تری ایجاد کنید.
  • چرخش های مجازی را کاهش دهید. چرخش های مجازی هنگامی اتفاق می افتد که کاربران در فضای واقعیت مجازی بپرند یا بزرگنمایی کنند. کاهش چرخش مجازی برای شبیه سازی پرواز VR ، بازی های rollercoaster و تجربه های مشابه واقعیت مجازی بسیار مهم هستند.
  • صدای سازگار با حس حرکت را اضافه کنید.
  • یک تجربه (صحنه) ایجاد کنید که به کاربران امکان استراحت دهد.

از تغییرات ناگهانی خودداری کنید

تغییرات ناگهانی در برنامه واقعیت مجازی شما ، مانند تغییر روشنایی ، می تواند کاربران را گیج کند. انتقال ناگهانی کاربر از یک صحنه تاریک به یک صحنه روشن ممکن است باعث خستگی چشم شود. این کار شبیه بیرون رفتن از یک اتاق تاریک به جایی که خورشید می تابد، است. بنابراین، سعی کنید تغییرات را در فضای واقعیت مجازی به تدریج وارد کنید.

تعاملات راحت را طراحی کنید

تعامل کاربران با اشیا در فضای واقعیت مجازی چگونه است؟ به عنوان یک رسانه جدید ، کاربران هنوز ممکن است با تعاملات واقعیت مجازی آشنا نباشند. ممکن است معرفی الگوهای تعامل جدید وسوسه انگیز باشد، کاری که قبلاً هیچ کس انجام نمی داد. اما بهتر است در برابر این وسوسه مقاومت کنیم زیرا تعاملات جدید، منحنی یادگیری کاربر را افزایش می دهد. بهتر است الگوهای تعامل آشنا را معرفی کنید.

به دو روش می توانید این چالش طراحی را در طراحی واقعیت مجازی حل کنید:

  • کنترل های قابل مشاهده را در نمای واقعیت مجازی قرار دهید. کنترل های قابل مشاهده چیزی است که ما در برنامه های دسکتاپ و موبایل داریم. از این الگو می توان در فضای واقعیت مجازی نیز استفاده کرد. وقتی کاربران برنامه شما را راه اندازی می کنند، کنترل های UI قابل مشاهده را در زمینه دید فعلی خود مشاهده می کنند. اگر برنامه شما اجازه حرکت می دهد ، باید مکان کنترل UI را بر اساس تغییر موقعیت و میدان دید کاربر به روز کنید.
  • محیط های واقعیت مجازی به کاربران این امکان را می دهند تا به همان روشی که ما با دنیای فیزیکی تعامل داریم با دنیای دیجیتال ارتباط برقرار کنند. کاربر می تواند با نگه داشتن و حرکت دادن آنها با اشیا سه بعدی در فضای واقعیت مجازی ارتباط برقرار کند. اگر می خواهید از این الگوی تعامل استفاده کنید ، باید یک شبکه بصری (کمک تصویری برای ردیابی اهداف) به کاربران بدهید. هنگامی که کاربر هدف گیری خوبی انجام می دهد ، یک شبکه را نمایش دهید.
  • از آنجا که بازخورد لمسی هنوز در واقعیت مجازی کم است ، توصیه می شود هنگام تماس کاربران با اشیا ، از صدا برای ارائه بازخورد استفاده کنید.

سناریوهای روی صفحه را طراحی کنید

تجربه واقعیت مجازی برای اولین بار می تواند تفاوت چشمگیری با تجربه شناخته شده وب و موبایل داشته باشد. انتظار نداشته باشید که مردم بلافاصله بدانند چه باید بکنند و کجا بروند. دانستن این موضوع برای کاربرانی که برای بار اول وارد می شوند، بسیار مهم است. سناریوهای خاصی را طراحی کنید که به آنها کمک کند شروع به کار کنند و هزینه های مشخصی را فراهم نمایند. کاربران هنگام پیمایش و تعامل در فضا می توانند به آنها اعتماد کنند.

در طول مسیر کاربران را راهنمایی کنید

از آنجا که واقعیت مجازی می تواند بسیار پیچیده باشد، هدایت تمرکز و توجه کاربر چالش های منحصر به فردی را به وجود می آورد. در یک محیط واقعیت مجازی، می توانید کاربران را نه تنها با استفاده از تصاویر بلکه با استفاده از صدا نیز راهنمایی کنید. از صدا می توان برای موقعیت مکانی استفاده کرد. صدای هولوفونیک به کاربران اجازه می دهد تا درک کنند صدا از کجا می آید: در بالا ، پایین یا پشت آنها.

انتظار نداشته باشید کاربران دستورالعمل های متنی را بخوانند

دستورالعمل های متنی به چند دلیل در فضاهای واقعیت مجازی عملکرد خوبی ندارند، متن زیاد می تواند باعث خستگی چشم شود و همچنین باعث غوطه وری می شود. وقتی صحبت از طراحی واقعیت مجازی می شود، همیشه بهتر است از جملات کوتاه متن یا دستورالعمل های صوتی به جای متن های طولانی استفاده کنید.

دستورالعمل های طراحی واقعیت مجازی UX

همانطور که در ابتدای این مقاله ذکر شد، شرکت های بزرگ تلاش می کنند تا تجربیات واقعیت مجازی را برای تعداد زیادی از مردم در دسترس قرار دهند و آنها دستورالعمل هایی را ارائه می دهند که به طراحی تجربیات واقعیت مجازی کمک می کنند.

نتیجه

واقعیت مجازی یک فناوری نوظهور است که پتانسیل فوق العاده ای برای تغییر جهان دارد. واقعیت مجازی تقریباً در تمام جنبه های زندگی ما تأثیر زیادی خواهد گذاشت. با این حال ، VR یک زمینه جدید است که قراردادهای بسیار کمی دارد. و همین امر باعث شده تا این مورد برای طراحان بسیار هیجان انگیز باشد. زمان مناسبی برای پیوستن به این حوزه است زیرا ایده های شما می تواند پایه و اساس نسل های بعدی کاربران را تشکیل دهد.

صفحات مشابه

ارسال نظر
توجه داشته باشید، درج اطلاعات "ایمیل" ، "وبسایت" و "شماره تماس" اختیاری بوده و به هیچ وجه منتشر نخواهد شد. این اطلاعات صرفا جهت پاسخگویی در موارد نیاز استفاده می شوند.